بایزید بسطامی گفت : به صحرا شدم عشق باریده بود و زمین
تر شده بود. چنانکه پای مرد به گل زار فرو شود ، پای من به
عشق فرو می شد .
و گفت : از نماز جز ایستادگی تن ندیدم ، و از روزه جز گرسنگی
ندیدم . آنچه مراست از فضل اوست ، نه از فعل من.
|
+| نوشته شده توسط
مهرک در یکشنبه بیست و دوم شهریور 1388
|
